Σε αυτό το επεισόδιο

Αυτή τη φορά η Τζένη Μπουλμέτη περνά στη θέση της καλεσμένης και μιλά στον Γιώργο Σβάρνα για τον αγώνα της στην Κόνα. Πριν από την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN, υπήρξαν μήνες με τραυματισμό, αμφιβολία για την εκκίνηση και αλλαγές στον τρόπο που προπονούσε τον εαυτό της.

Από το δύσκολο ποδήλατο μέχρι τον μαραθώνιο που την έφερε από την όγδοη στην τρίτη θέση της κατηγορίας της, περιγράφει τι σκεφτόταν και τι έκανε σε κάθε κρίσιμο σημείο. Η προετοιμασία, τα brick, η τροφοδοσία και η διαχείριση της διαδρομής εξηγούν πώς έφτασε στο αποτέλεσμα, ενώ τα quick fire κρατούν και το χιούμορ της παρέας.

Γρήγορη πλοήγηση

  • 00:00 — Εισαγωγή
  • 00:32 — Η Τζένη στη θέση της καλεσμένης
  • 05:29 — Τι άλλαξε στην προετοιμασία της
  • 09:51 — Περισσότερη και σταθερότερη κολύμβηση
  • 12:31 — Η εβδομάδα προπόνησης και η αξιολόγηση
  • 14:34 — Τρέξιμο και brick σε αγωνιστικό ρυθμό
  • 18:45 — Ο τραυματισμός και η αμφιβολία για την εκκίνηση
  • 27:28 — Οι συνθήκες στην Κόνα και το κολύμπι
  • 32:18 — Το δύσκολο ποδήλατο και η σκέψη εγκατάλειψης
  • 40:00 — Ο μαραθώνιος των 3:21:16
  • 46:43 — Οι προσπεράσεις για το βάθρο και τα χιλιόμετρα προετοιμασίας
  • 50:41 — Ο τερματισμός και η συγκίνηση της τρίτης θέσης
  • 52:40 — Το πλάνο τροφοδοσίας με μπουκάλια και φλασκί
  • 57:22 — Ο αγώνας των επαγγελματιών και η διαχείριση της ζέστης
  • 01:02:32 — Οι σκέψεις για τους επόμενους αγώνες
  • 01:06:50 — Quick fire με την Τζένη
  • 01:14:04 — Η οικογένεια στην Κόνα και οι στόχοι σε βάθος χρόνου
  • 01:16:35 — Κλείσιμο και το πουκάμισο της Κόνα

Αναλυτικά shownotes

Από το πλατό σε διαφορετική προπόνηση

Μετά την προηγούμενη Κόνα, η Τζένη ανέλαβε η ίδια την προπόνησή της και αναζήτησε τι της έλειπε για να βελτιωθεί. Περιγράφει μια χρονιά με 14–15 ώρες προπόνησης την εβδομάδα κατά μέσο όρο και περίπου 20 στην κορύφωση, περισσότερη ένταση και συστηματική αξιολόγηση. Τονίζει ότι αυτή η προσέγγιση στηρίχθηκε στην αερόβια βάση που είχε χτίσει επί χρόνια.

Κολύμβηση, brick και έλεγχος του αγωνιστικού ρυθμού

Η εβδομαδιαία κολύμβηση ανέβηκε στα 12–15 χιλιόμετρα, ενώ στο τρέξιμο δούλεψε περισσότερο το κατώφλι και τον αγωνιστικό ρυθμό. Τα δύο brick την εβδομάδα, ένα μικρότερο και ένα μεγαλύτερο, τη βοήθησαν να αξιολογεί πώς τρέχει μετά το ποδήλατο. Μαζί με τα τεστ και τις μετρήσεις γαλακτικού, χρησιμοποίησε και την αίσθησή της για να ελέγχει αν ο ρυθμός ήταν διατηρήσιμος. Στο τρέξιμο ανέφερε 55–60 χιλιόμετρα την εβδομάδα κατά μέσο όρο και 80–85 στην κορύφωση.

Ο τραυματισμός που έβαλε σε αμφιβολία την εκκίνηση

Το πρόβλημα στη μέση περιόρισε για μήνες την προπόνηση στο ποδήλατο. Ενώ μπορούσε να κολυμπά και να τρέχει, η ποδηλατική προετοιμασία έμεινε πίσω και η συμμετοχή στην Κόνα δεν ήταν δεδομένη. Η Τζένη μιλά για τη σταδιακή επιστροφή στις μεγαλύτερες προπονήσεις και για το πώς προσάρμοσε τις προσδοκίες της πριν από τον αγώνα.

Το ποδήλατο και η σκέψη να στρίψει για το σπίτι

Το κύμα στο κολύμπι και ο αέρας στο ποδήλατο πρόσθεσαν δυσκολίες. Στο ποδηλατικό σκέλος, ο πόνος την εμπόδιζε να κρατήσει τη θέση στις μπάρες, ενώ έβλεπε αθλήτριες να την περνούν. Στην επιστροφή προς τη Waikoloa σκεφτόταν σοβαρά να σταματήσει. Η ενημέρωση ότι βρισκόταν πέμπτη στην κατηγορία της της έδωσε νέο κίνητρο να συνεχίσει.

Από την όγδοη θέση στον μαραθώνιο στο βάθρο

Στη δεύτερη αλλαγή είχε υποχωρήσει στην όγδοη θέση της κατηγορίας της. Στο τρέξιμο, όμως, βρήκε τον ρυθμό και τη συγκέντρωση που ήθελε. Χώρισε τη διαδρομή σε κομμάτια, πέρασε το Energy Lab με αυτοπεποίθηση και άρχισε να ανεβαίνει στην κατάταξη. Περιγράφει τις δύο προσπεράσεις που της έδειξαν ότι διεκδικεί την τριάδα και τον συγκινητικό τερματισμό: μαραθώνιος 3:21:16, συνολικά 9:55:53 και τρίτη θέση στις γυναίκες 40–44.

Τροφοδοσία δοκιμασμένη στις προπονήσεις

Η Τζένη εξηγεί γιατί τη βόλεψαν τα μίγματα υδατανθράκων σε μπουκάλια και φλασκί, με μικρές και συχνές γουλιές. Στο δικό της αγωνιστικό πλάνο αναφέρει 100 γραμμάρια υδατανθράκων την ώρα, τόσο στο ποδήλατο όσο και στο τρέξιμο. Η κουβέντα περνά και στη ζέστη, στην ψύξη του σώματος και στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι επαγγελματίες.

Η συνέχεια, τα quick fire και η οικογένεια

Η όρεξη για αγώνες παραμένει, παρότι αμέσως μετά τον τερματισμό έλεγε ότι δεν θα ξανακάνει IRONMAN. Στα quick fire μοιράζεται αγαπημένες και δύσκολες προπονήσεις, τις λέξεις που είχε γράψει στο χέρι της και τις ιδιαιτερότητες του να προπονεί τον εαυτό της. Η παρουσία των παιδιών της στην Κόνα δίνει και μια οικογενειακή διάσταση στην εμπειρία.

Τι κρατάμε

  • Η αλλαγή της προπόνησής της βασίστηκε στην αξιολόγηση όσων της έλειπαν και στην εμπειρία πολλών ετών· οι λιγότερες ώρες από μόνες τους δεν εξηγούν το αποτέλεσμα.
  • Τα brick τη βοήθησαν να συνδέσει τον αγωνιστικό ρυθμό με την αίσθησή της μετά το ποδήλατο.
  • Ένα δύσκολο πρώτο μέρος δεν καθόρισε όλο τον αγώνα: η Τζένη ξεκίνησε τον μαραθώνιο όγδοη και τερμάτισε τρίτη στην κατηγορία της.
  • Το πλάνο τροφοδοσίας που εφάρμοσε στον αγώνα είχε δοκιμαστεί στις μεγάλες προπονήσεις της.
  • Το μοίρασμα του μαραθωνίου σε γνωστά κομμάτια και επόμενους σταθμούς τη βοήθησε να παραμείνει συγκεντρωμένη.