Ο Χρήστος Βολικάκης μιλά για την ποδηλασία πίστας, τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες όπως τους αφηγείται, και τη μετάβαση στο τρίαθλο με στόχο απόσταση Ironman το 2027.
Από τον Βόλο. Ξεκίνησε μικρός μαζί με τον αδερφό του· πατέρας και θεία στον χώρο της ποδηλασίας. Από λαϊκούς αγώνες στην παραλία πέρασε κατηγορίες, Ευρώπη και πίστα. Αγαπημένο αγώνισμα το κέριν: έκρηξη, ταχύτητα πάνω από 60 χλμ./ώρα όπως το συζητούν, ποδήλατα χωρίς φρένα, πτώσεις και κάταγμα που αφηγείται ως κόστος του αθλήματος. Μέχρι το 2016 έκανε καθαρά σπριντ· μετά πέρασε σε ημι-αντοχή στην πίστα.
Λέει ότι έχει τρέξει τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες. Η πρώτη του συμμετοχή ήταν στο Πεκίνο, σε ηλικία 18 ετών, έχοντας εξασφαλίσει ατομική πρόκριση μέσα από τη διεθνή αγωνιστική του πορεία. Στο Λονδίνο προκρίθηκε και ο αδερφός του· πέρασε σε τελικό, έπεσε Ισπανός, δεν διεκδίκησε μετάλλιο εκείνη την ημέρα. Ξεχωρίζει τα παγκόσμια, όπου λέει ότι ήρθαν μετάλλια, από τους Ολυμπιακούς που «δεν του πήγαν όσο θα ήθελε». Ξεχωρίζει τις επιτυχίες του στα παγκόσμια πρωταθλήματα από την εμπειρία των Ολυμπιακών Αγώνων, όπου θεωρεί ότι δεν απέδωσε όσο θα ήθελε.
Στο σπριντ περιγράφει εκρηκτικά, διαλείμματα, βαριά και λίγες ώρες στο ποδήλατο· στην αντοχή αυξάνονται οι ώρες, τα κατώφλια και τα ομαδικά ρολόγια. Το πάτημα στην πίστα αλλάζει με γρανάζι, όχι με ταχύτητα δρόμου. Χρησιμοποιεί βατόμετρο αλλά δεν θέλει να κολλήσει στα watt αν χαλάσει η βαθμονόμηση μέσα στον αγώνα.
Κολυμπούσε στην πισίνα, ειδικά μετά από πρόβλημα στη μέση. Το τρέξιμο το λέει αδύναμο σημείο. Ένα 70.3 στην Κατερίνη το έκανε χωρίς να είναι έτοιμος: πρώτη στολή, πρώτη φορά 21 χλμ. τρέξιμο μετά από κολύμπι και ποδήλατο, πανικός στη στολή, μετά ροή. Απόσταση Ironman δεν έχει τρέξει. Στο μυαλό του για το 2027 είναι πίστα (παγκόσμιο 35–39, Λονδίνο) μαζί με ρεκόρ ώρας ηλικιακής και half / απόσταση Ironman· το 2026 λέει ότι δεν αγωνίζεται. Στο Survivor μπήκε σε χρονιά που το ποδηλατοδρόμιο ήταν κλειστό και χάθηκε προετοιμασία για Παρίσι — ως εμπειρία challenge, όχι ως αθλητικό αποτέλεσμα.