Ο Πέτρος Παρθένης αφηγείται πώς δημιουργήθηκε το We Swim Greece, μια ανοιχτή κοινότητα κολύμβησης που δραστηριοποιείται όλο τον χρόνο, με έμφαση στην παρέα και την ασφάλεια.
Μεγάλωσε στη Θήβα. Λέει ότι μπήκε στον αθλητισμό μικρός για να φύγει από βάρος και επαρχία, ξεκίνησε τρίαθλο το 1997 και έκανε τον πρώτο αγώνα το 1998. Κλείνει την αγωνιστική περίοδο γύρω στο 2017. Αυτοπεριγράφεται ως δια βίου αθλητής μεγάλης απόστασης, πιο πολύ half, με μαραθωνίους και κολυμβητικούς μαραθωνίους — χωρίς να επαναλαμβάνει στο μικρόφωνο τα 26 / 11 του intro. Ένα Ironman στη Φρανκφούρτη το θυμάται χωρίς επίσημη συμμετοχή την ίδια μέρα.
Δούλεψε σε μπαρ, αρθρογραφούσε σε ποδήλατο και τρέξιμο, ταξίδευε σε κλασικά Βελγίου και Γαλλίας. Δεν είναι προπονητής· συμβουλεύει και παραπέμπει σε νεότερους που «υπηρετούν» το τρίαθλο.
Μετά την κρίση βαρέθηκε να κολυμπά μόνος στην πισίνα. Πιο οργανωμένα από το 2015, με όνομα το 2016: σκουφάκια, κάλεσμα στην παραλία, πρώτα 7–10 άτομα. Τώρα μιλά για 200–400 κάθε Κυριακή στην Ακτή Βουλιαγμένης, μετά τις 11, δωρεάν. Δεν το λέει σύλλογο· ατομική επιχείρηση με προϊόντα (σημαδούρες, πόντσο) και σηματοδοτημένη διαδρομή. Φέρνει ναυαγοσώστη. Χειμώνας Κυριακές μέχρι τέλη Απριλίου· μετά απογευματινά after office, πιο κοντά σε 1.200 μέτρα.
Δεν δίνει θερμοκρασίες ως είδηση στο επεισόδιο· παραπέμπει σε YouTube. Για την Ελλάδα λέει χειμωνιάτικη θάλασσα κοντά στους 17–19 βαθμούς ως μέσα Ιανουαρίου, μετά προς τους 15. Η επαφή χωρίς μεγάλα κενά αλλάζει το πώς νιώθει κανείς τον Φλεβάρη. Προσωπικά περιγράφει δεκάρια χωρίς στολή ως τους 15 βαθμούς — ως δικό του πείραμα, όχι συνταγή. Το χειμερινό κολύμπι το βλέπει και ως ψυχική ανθεκτικότητα. Το όνομα στα social το αφήνει στους ακροατές («Πέτρος Παρθένης», We Swim) χωρίς URL στο πακέτο.
Παρουσιάζει αγώνες και θυμάται Roth, Βέλγιο, παλιές ελληνικές συνθήκες πριν από οργανωμένα transition. Προσκαλεί τριαθλητές να κολυμπήσουν θάλασσα πριν τον αγώνα. Στο κλείσιμο αναφέρει παρουσίαση τριάθλου στην Αλεξανδρούπολη ως ενδεχόμενο, όχι ως κλεισμένο ραντεβού.