Η Μάνια Μπίκοφ, από το πόλο και την εθνική ομάδα στη σχολή ναυαγοσωστικής με τον Σπύρο, μιλά για πρόληψη, ρεύματα επιστροφής και για το πώς το τρίαθλο κράτησε το μυαλό της σε δύσκολα χειρουργεία.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Χανιά. Πρώτη ομάδα πόλο εκεί· γρήγορα πήρε μεταγραφή στη Βουλιαγμένη. Έπαιξε μέχρι τα 25–26, σε Α΄ Εθνική. Λέει «ήμουν εθνική ομάδα». Σταμάτησε όταν η μητέρα της είχε προβλήματα υγείας· μετάνιωσε που δεν έμεινε λίγο ακόμη στην εθνική.
Διάλεξε τη Βουλιαγμένη όταν είχε χάσει το πρωτάθλημα την προηγούμενη χρονιά. Λέει ότι πήραν τρία πρωταθλήματα — δύο συνεχόμενα και ένα ξεχωριστά. Ο Ολυμπιακός στον πρόλογο μένει έξω: εκείνη τον περιγράφει ως ομάδα που τότε ξεκινούσε, όχι ως δική της φανέλα.
Με τον Σπύρο — σύντροφό της, από τα Χανιά, ΤΕΦΑΑ και οι δύο — ίδρυσαν τη σχολή το 2000 και ξεκίνησαν μαθήματα στην Αθήνα το 2001. Εθελοντική διάσωση σε αγώνες· ο Σπύρος σε κάποιους είναι swim director για emergency plan. Δεν μετράει διασώσεις ως τρόπαιο: πολλές διασώσεις μπορεί να σημαίνουν ότι κάτι πάει λάθος στην πρόληψη.
Η εκπαίδευση έχει θεωρία και πράξη σε πισίνα και θάλασσα, πρώτες βοήθειες και ΚΑΡΠΑ. Από τον Ιανουάριο ισχύει νομοθεσία για πιστοποίηση πρώτων βοηθειών στους χώρους εργασίας — η ίδια διστάζει αν είναι 2025 ή 2026.
Θα ήθελε τη σημαδούρα υποχρεωτική στους αγώνες. Βλέπει αθλητές να την ξεκουμπώνουν στα πρώτα μέτρα. Ο Γιώργος αντιτείνει ότι σε μαζική εκκίνηση Ironman μπλέκονται σχοινιά. Εκείνη λέει ότι και η σημαδούρα μπορεί να ξεφουσκώσει· το φωτεινό σκουφάκι μένει στο κεφάλι.
Στην Ελλάδα την απασχολούν τα ρεύματα επιστροφής: ήρεμη λωρίδα ανάμεσα σε κύμα, σε τραβάει προς τα έξω. Αν κολυμπάς και δεν προχωράς, χαλάρωσε, άφησέ το να σε πάει λίγο, μετά κολύμπα παράλληλα στην ακτή — όχι κόντρα προς την παραλία. Ισθμός και γέφυρα Ρίου–Αντιρρίου ως παραδείγματα δυνατού νερού, χωρίς σταθερά έτη.
Πήγε Κόνα το 2018 ξέροντας ότι έχει όγκο· χειρουργήθηκε όταν γύρισε. Για όσους τερματίζουν σε κανονικές ώρες το νησί είναι σκοτάδι χωρίς ρεύμα στα feed. Προτιμά το Roth ως αγώνα που «δουλεύει» για όλους. Έχει τρέξει δύο αποστάσεις Ironman στον ίδιο μήνα, Ισραήλ και Νότια Αφρική, στηρίζοντας στέγες κακοποιημένων γυναικών στην Κρήτη.
Γυναικολογικός καρκίνος, τρία χειρουργεία, ολική υστερεκτομή γύρω στις 12 Φεβρουαρίου όπως το θυμάται. Την ημέρα του εξιτηρίου δήλωσε Ironman στην Ιταλία στις 2 Σεπτεμβρίου. Δεκαπέντε μέρες να σηκωθεί από το κρεβάτι· κάθε μέρα μετρούσε προς τον αγώνα. Με την Τζένη αφηγούνται κοινό DNF όταν χάθηκε η δεύτερη λούπα ποδηλάτου.