Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης μιλά για το τρίαθλο δίπλα στη σκλήρυνση κατά πλάκας, για το 70.3 στην Πορτογαλία με περπάτημα στο τρέξιμο και για το σχέδιο 24ωρης κολύμβησης.
Εργάζεται ως μηχανολόγος μηχανικός, project manager σε offshore έργα. Κολύμπησε από τα 3–4, πέρασε από καράτε και παγκράτιο και στα 18 γύρισε στην πισίνα. Στην Κατερίνη ο Ιορδάνης Παπαδόπουλος του έδωσε ποδήλατο και τον έβαλε στο τρίαθλο.
Η Τζένη τον γνώρισε σε κολυμβητικό πεντάρι στη Χαλκιδική: άργησε περίπου ένα τέταρτο στην εκκίνηση και τερμάτισε δεύτερος, πρώτος στο ρολόι. Λέει ότι δεν έκανε ποτέ πραγματικά στοχευμένη προπόνηση τριάθλου μέχρι πριν το Ironman στη Βουλιαγμένη· εκεί μέτρησε όλες τις χημικές τουαλέτες στο τρέξιμο.
Πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας. Λέει διάγνωση τα τελευταία πέντε χρόνια και πρώτο επεισόδιο χωρίς διάγνωση στα δώδεκα. Στη δική του περίπτωση ξεκίνησε με οπτική νευρίτιδα· το τελευταίο επεισόδιο χτύπησε το δεξί πόδι. Η αφήγηση επικεντρώνεται στη δική του εμπειρία, στη θεραπεία και στην επιστροφή στην άσκηση.
Τρεις–τέσσερις εβδομάδες πριν το 70.3 στην Πορτογαλία το πόδι λύγισε σε long στο ποδηλατοδρόμιο. Πήρε κορτιζόνη· στο εργόμετρο είδε πολύ υψηλό παλμό. Στον αγώνα κολύμπησε κανονικά, στο ποδήλατο πίεσε στα τελευταία χιλιόμετρα και στο τρέξιμο περπάτησε περίπου τρεις ώρες. Δεν κατονομάζεται άλλο φάρμακο.
Με τον Ιορδάνη είναι σαν αδέρφια. Από πατερίτσες στο πρώτο sprint πέρασε στο στήσιμο ζωνών και στο operations management του TRIMAN. Το 2026 θα είναι εκεί ως Νίκος και εθελοντής· αν μείνει μέσα στην οργάνωση, δεν το κλειδώνει.
Ετοιμάζει 24ωρη κολύμβηση και ντοκιμαντέρ. Η πρώτη ιδέα ήταν 30 Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα ΣΚΠ· έμπειροι κολυμβητές τον έπεισαν να το μεταφέρει προς τέλη Ιουνίου λόγω κρύου. Κρατά την ημερομηνία για 12ωρο δοκιμαστικό σε πισίνα. Κολυμπά 5–6 μέρες τη βδομάδα, γύρω στα 4.000 μέτρα τη φορά.
Στις βάρκες θέλει καπετάνιους και kayaker, όχι στενή οικογένεια. Ηχεία έξω, όχι ακουστικά, για να μην πέσει σε ύπνο. Θέλει μήνυμα συνέχειας, όχι προφίλ υπεραθλητή.