Ο Κώστας Μιχαλόπουλος μιλά για τεχνική στην πισίνα, συχνότητα και το πέρασμα στην ανοιχτή θάλασσα — με έμφαση στην ασφάλεια και όχι σε συνταγές αγώνα.
Ο Κώστας Μιχαλόπουλος λέει ότι κολύμπησε αγωνιστικά περίπου δέκα χρόνια και βρίσκεται στον όγδοο χρόνο ως προπονητής στην Κόρινθο. Η πρώτη του επαφή με ακαδημίες έγινε στο Λουτράκι. Δεν αυτοσυστήνεται ως προπονητής τριάθλου· μιλά ως κολυμβητής που βλέπει τριαθλητές στην πισίνα.
Το συχνό μοτίβο που βλέπει είναι μόνο ελεύθερο, σε ζέσταμα, βασικό και κολντάουν. Ζητά και τα άλλα στυλ: δίνουν άλλη αίσθηση πιασίματος και πλευστότητας, ώστε το ελεύθερο να γίνει απλούστερο. Χωρίς σταθερή τεχνική, η ταχύτητα γίνεται επανάληψη λάθους και φόρτος στον ώμο. Θέλει μάτι στον ντεκ και απλές ασκήσεις, όχι αντίγραφα από Instagram.
Για ενήλικα που ξεκινά, μένει πρώτα στα πόδια και στον κορμό: σανίδα, μετά πέδιλα, τα χέρια στο τέλος. Catch-up με παύση και εναλλαγή χεριού ανά έξι κλοτσήματα είναι οι δύο πρώτες ασκήσεις. Pull buoy και χεράκια αφού κάποιος κολυμπά άνετα χωρίς αυτά. Τρεις επαφές την εβδομάδα ως βάση· όσο σοβαρεύει, τέταρτη και πέμπτη. Αν ο όγκος είναι ίδιος, προτιμά τρία σετ των 2.000 από δύο των 3.000, για να μη μένει το σώμα μέρες εκτός νερού.
Σε κακή τεχνική ξεχωρίζει κράμπες και πόνο στον ώμο. Ζέσταμα με λάστιχο και περιφορές με ρολάρισμα· η ενδυνάμωση μένει κυρίως με το βάρος του σώματος. Στην ανοιχτή θάλασσα αλλάζει το κύμα, το ρεύμα και η θέαση· η στολή δεν απαγορεύει την κίνηση αν κάθεται σωστά στους ώμους. Λέει καθαρά: ποτέ μόνος στη θάλασσα. Οι οικοδεσπότες μιλούν για πανικό στην εκκίνηση και για σήμα στο χέρι· ο Κώστας επιμένει στην αναπνοή χωρίς βοηθήματα που μπορεί να φύγουν στον αγώνα. Το πρακτικό συμπέρασμα είναι σαφές: ποτέ μόνος στην ανοιχτή θάλασσα και πάντα με βασικά μέτρα ασφάλειας.
Με τρεις ώρες στην πισίνα χτίζει μέτρα εβδομάδα την εβδομάδα, σταθερά περάσματα αντί για «τεμπελιά» στο πρώτο σετ, και μικρά κομμάτια ταχύτητας πριν το βασικό. Η 50άρα μοιάζει περισσότερο με ανοιχτό νερό· η 25άρα δίνει στροφές και υποβρύχιο, με επιτήρηση στην άπνοια.