Σε αυτό το επεισόδιο
Η Γκρέτα Λιμπεροπούλου περιγράφει πώς μπήκε στον αθλητισμό μετά τα 40, αφού είχε ήδη τρία παιδιά και τριάντα χρόνια στην αθλητική δημοσιογραφία. Ξεκίνησε από το τρέξιμο, έτρεξε μαραθώνιο και το 2014 έκανε το πρώτο της τρίαθλο στην Ψάθα, στον ίδιο αγώνα με την Τζένη Μπουλμέτη.
Η συζήτηση περνά στη δουλειά της στα athlete services του Ironman Greece, στις αλλαγές του αγώνα στο Costa Navarino, στο νέο σύστημα πρόκρισης για τα παγκόσμια πρωταθλήματα, και στην ομάδα Αθλήτριες, που γεννήθηκε από τα χαμηλά ποσοστά ελληνικών γυναικείων συμμετοχών.
Γρήγορη πλοήγηση
- 00:00 — Συστάσεις και η φωτογραφία της Ψάθας
- 03:18 — Τρίαθλο μετά τα 40 και ακαδημίες
- 12:22 — Δημοσιογραφία, Antenna και Ολυμπιακοί 2004
- 20:00 — Από τον μαραθώνιο στο τρίαθλο
- 26:07 — Ironman Greece και Costa Navarino
- 43:19 — Slots και νέο σύστημα πρόκρισης
- 50:17 — Αθλήτριες και γυναικεία συμμετοχή
- 01:03:53 — Τερματισμός με την κόρη και κλείσιμο
Αναλυτικά shownotes
Μετά τα 40, χωρίς να είναι «αθλήτρια από μικρή»
Η Γκρέτα Λιμπεροπούλου ξεκίνησε να αθλείται μετά τα 40, όταν είχαν μεγαλώσει τα τρία παιδιά της. Μεγάλωσε σε σπίτι με αθλητική υποδομή: ο πατέρας της ήταν δεκαθλητής και αθλητικογράφος, με αποστολές σε έξι Ολυμπιάδες. Η ίδια υπηρέτησε τη δημοσιογραφία τριάντα χρόνια, χωρίς να είναι αθλήτρια.
Βλέπει τον εαυτό της ως αθλούμενη Age Grouper. Το τρίαθλο της αρέσει γιατί το ένα άθλημα αποκαθιστά το άλλο. Κρίνει ότι το ελληνικό τρίαθλο γερνάει στις συμμετοχές και ότι χρειάζονται ακαδημίες, οικογένειες και σχολεία.
Από τον Εθνικό Κήπο στην Ψάθα
Η είσοδος ήταν πρακτική: η μητέρα της έμεινε με τα παιδιά τα απογεύματα και εκείνη κατέβηκε στον κήπο. Από περπάτημα πέρασε σε 5 και 10 χιλιόμετρα και στον πρώτο μαραθώνιο το 2013, χωρίς προπονητή και χωρίς ρολόι. Το 2014 έκανε το πρώτο τρίαθλο στην Ψάθα, μετά από παρότρυνση του εξαδέλφου της, Έντι Αλεξίου, και γνωριμία με τον Γιάννη Ψαρέλη.
Δεν έχει τρέξει απόσταση Ironman. Η εξέλιξη ήταν διαδοχική: sprint και ολυμπιακή, πρώτη μεσαία απόσταση γύρω στο 2018 στην Κατερίνη.
Athlete services, όχι race director
Το 2019 είχε δηλώσει το πρώτο Ironman στην Ελλάδα, αλλά ένα ατύχημα την έβγαλε από τον αγώνα. Έμεινε ως speaker και από τότε εργάζεται στα athlete services της εταιρείας που διοργανώνει το event. Δεν είναι ακριβώς race director. Η τιμή συμμετοχής ορίζεται από την Global Ironman· η πρώτη χρονιά στήθηκε σε δύο μήνες.
Στο Costa Navarino η εκκίνηση μεταφέρεται στο W, το κολύμπι σε προστατευμένο κόλπο, το ποδήλατο πιο ίσιο με λιγότερα υψομετρικά, το τρέξιμο σχεδόν επίπεδο. Ο πυρήνας της ομάδας είναι πέντε άτομα.
Αθλήτριες: από 5% στο 20%
Στο πρώτο Ironman οι ελληνικές γυναικείες συμμετοχές ήταν περίπου 5%. Έτσι γεννήθηκε στο Facebook η ομάδα Αθλήτριες: σήμερα περίπου 850 μέλη, από τις οποίες γύρω στις 150 ενεργές τριαθλήτριες, χωρίς χορηγό ή εμπορική συναλλαγή.
Το ποσοστό έχει φτάσει περίπου στο 20%. Συνδέει το κενό με τον ρόλο της γυναίκας στην ελληνική οικογένεια: η Κυριακή με τετράωρη προπόνηση δεν είναι αυτονόητο προνόμιο. Το μήνυμα είναι κοινό: ο αθλητισμός είναι μονόδρομος, με κατανόηση στα θέλω του άλλου.
Χέρι-χέρι με την Αθήνα
Η κόρη της, Αθήνα, έκανε τρίαθλο στο UCLA. Έτρεξαν μαζί Ironman 70.3 χωρίς πλάνο κοινού τερματισμού· στο τρέξιμο συναντήθηκαν. Αυτό που κρατά είναι το εφόδιο: σε δύσκολη φοιτητική μέρα τα παιδιά κλείνουν το FaceTime και πάνε για τρέξιμο.
Τι κρατάμε
- Μπορείς να μπεις στο τρίαθλο μετά τα 40 και χωρίς παιδικό αθλητικό βιογραφικό· η εξέλιξη από τον κήπο στον μαραθώνιο και μετά στη μεσαία απόσταση μπορεί να είναι αργή και διαδοχική.
- Το ελληνικό τρίαθλο χρειάζεται ακαδημίες και νέα γενιά· οι Age Groupers από μόνοι τους δεν φτάνουν.
- Η διοργάνωση Ironman δεν είναι «απλώς ένας αγώνας»· η τιμή, οι προδιαγραφές και η εμπειρία πάνε μαζί, και η πρώτη χρονιά στήθηκε με εξαιρετικά στενό χρόνο.
- Η αύξηση των Ελληνίδων στον αγώνα πέρασε από κοινότητα χωρίς χορηγό: στατιστικά, συζήτηση και αλληλοβοήθεια.
- Το πιο σταθερό εφόδιο στα παιδιά δεν είναι ο εξοπλισμός· είναι να μάθουν να βάζουν παπούτσια όταν δεν είναι καλά.
