Η Στεφανία Αγριμάνη, τριαθλήτρια και προπονήτρια φυσικής κατάστασης, μιλά για οκτώ τερματισμούς σε αγώνες 70.3 και εξηγεί γιατί συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη μεσαία απόσταση ως ανοιχτή πρόκληση.
Στο γυμναστήριο βλέπει και τους δύο. Αθλητής κυνηγά στόχους και αριθμούς· αθλούμενος θέλει την άσκηση στη ζωή του. Για μακροζωία λέει μία ώρα την ημέρα, αερόβιο και αντιστάσεις. Η εξέλιξη εθίζει: πάντα υπάρχει κάτι παραπάνω, όχι μόνο στα splits.
Δεν είχε αθλητικό υπόβαθρο. Ξεκίνησε τρέξιμο για να καίει και να τρώει λίγο περισσότερο. Έβαζε 5 χλμ., μετά τα ίδια κάτω από 30 λεπτά. Μια θλάση την έβγαλε στο ποδήλατο για να μην χάσει μονάδες. Στην ομάδα του Γιώργου Τουλφέκη είδε βίντεο προετοιμασίας για Ironman στο εξωτερικό και ρώτησε τι είναι αυτό.
Έχει κάνει οκτώ 70.3 — το λέει η ίδια, και ο Γιώργος το ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι όλα Ironman branded. Νιώθει ότι δεν έχει κατακτήσει την απόσταση: στα μισά του τρεξίματος λέει μέσα της ότι δεν είναι δυνατή για τον χρόνο που έχει στο κεφάλι. Δεν εγκαταλείπει παρά μόνο για σοβαρό λόγο υγείας· προτιμά αργό τερματισμό.
Το επίπεδο που θέλει να κρατά είναι γύρω στις 5,5 ώρες. Δεν θέτει η ίδια στο επεισόδιο στόχους 5:20 ή 4:59.
Πέρυσι στην Τσεχία δεν έχασε προπόνηση σχεδόν έναν χρόνο και τερμάτισε 30–35 λεπτά πιο αργά από το πλάνο. Την επομένη διαγνώστηκε ουρολοίμωξη. Πριν την εκκίνηση φοβόταν τον πόνο· κάθισε στο γρασίδι και δεν μπορούσε να μπει στο κλίμα. Ήταν το έκτο της half. Μετά κοίταξε τα λάθη: τροφοδοσία που δεν ακολουθούσε το πλάνο, τρέξιμο ως «αδύναμο σημείο» αντί για ένα άθλημα, και χωρίς βατόμετρο μέχρι το έκτο half — πήγαινε με αίσθηση στα 90 χλμ. και κατέληγε να σέρνεται στο τρέξιμο.
Τώρα έχει βατόμετρο και δουλεύει με τον Τάσο Μουστάκη, με έμφαση στο τρέξιμο. Στο Μεσολόγγι, τελευταίο 70.3, ένιωσε ότι τρέχει για τον εαυτό της, όχι για τις απαιτήσεις του περιγύρου.
Έχει δεχτεί κακή κριτική για προπόνηση και αγώνες. Δύο–τρεις φορές είπε να τα παρατήσει. Στα social δείχνει και τις σφαλιάρες, όχι μόνο τις νίκες, γιατί αλλιώς δεν ταυτίζεται κανείς. Η ενδυνάμωση είναι το επάγγελμά της: τη θεωρεί όργανο μακροζωίας, λειτουργική για το άθλημα, απαραίτητη μετά τα 30–35 που η μυϊκή μάζα φεύγει πιο γρήγορα.