Ο Παναγιώτης Δημόπουλος μιλά για την πορεία από την κολύμβηση στο sprint τρίαθλο και για το πώς στήνει την Triathlon Academy με λίγες ώρες και πολλή πειθαρχία.
Κολύμπησε συστηματικά ως τα 18, κυρίως 50 και 100 ελεύθερο. Αναφέρεται στις επιδόσεις που είχε σημειώσει ως νεαρός κολυμβητής και στη συνέχεια της πορείας του στην πισίνα. Σταμάτησε για τις σπουδές στο ΤΕΦΑΑ.
Έτρεξε τρεις μαραθωνίους: Αθήνα περίπου 3:37, Πράγα και Παρίσι περίπου 3:17 με τραυματισμό. Φίλος του πρότεινε τρίαθλο το 2014.
Πρώτο πανελλήνιο στο Λουτράκι, sprint: πέμπτος στην αρχή, τρίτος όταν ακυρώθηκαν δύο μπροστά του. Τα δύο πρώτα χρόνια το ποδήλατο ήταν αδύναμο. Τώρα προπονείται 8–10 ώρες τη βδομάδα, 12 αν κάτσει καλά, με τέσσερα κολυμβητικά των δύο χιλιομέτρων.
Στην Κωνσταντινούπολη, sprint με drafting, πήρε πρώτη θέση στην ηλικιακή 35–39. Έχει δύο μικρά παιδιά και δουλειά πλήρους ωραρίου. Το sprint του ταιριάζει· έχει αγωνιστεί ως 70.3, όχι σε απόσταση Ironman, και δεν το σχεδιάζει λόγω ωρών προετοιμασίας. Στόχος αργότερα: 70.3 κάτω από 4 ώρες.
Η ακαδημία μετρά περίπου τρία χρόνια. Πέντε ομαδικές τη βδομάδα, ερωτηματολόγιο στην αρχή, ποικιλία εντάσεων. Λέει ότι μετράει η πειθαρχία πάνω από το ταλέντο. Έχει καθοδηγήσει από sprint μέχρι απόσταση Ironman, χωρίς να έχει τρέξει ο ίδιος την τελευταία.
Συχνό λάθος ηλικιακών: έξτρα όγκος ή ρυθμός έξω από το πλάνο. Αν λείπει χρόνος, προτείνει 15–20 λεπτά δύναμης αντί για «χαμένο» κενό. Συμβουλή σε όποιον ξεκινά: να μετρήσει πρώτα κόστος (ποδήλατο, προπονητή, πισίνα) και μετά να μπει με συνέπεια.
Αναφέρει τον Παναγιώτη Πολύζο ως αντίπαλο και φίλο: ο Δημόπουλος πιο δυνατός στο sprint, ο άλλος όσο μεγαλώνει η απόσταση. Στο AlmiraMan 70.3 θυμάται φωτοφίνις με τον Τάσο Μουστάκη μετά από γαστρεντερίτιδα.
Αγαπημένη απόσταση παραμένει το sprint· πρώτη αγάπη το κολύμπι. Στα πανελλήνια της ΣΤΟΕ λέει ότι κέρδισε αγώνες sprint τα δύο τελευταία χρόνια, χωρίς να αυτοσυστήνεται ως ο μοναδικός εθνικός πρωταθλητής.