Σοφία Γαρέφη: από το τένις στη μεσαία απόσταση

Αναλυτικά shownotes

Τένις, πτώση, πρώτο half

Είναι 23, με γενέθλια τον Φεβρουάριο, και παρουσιάζει διπλωματική στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κατεύθυνση πολιτικής και διπλωματίας. Έπαιζε τένις από τα 4 έως τα 16–17, αγωνιστικά, με στόχο υποτροφία σε αμερικανικό πανεπιστήμιο.

Το 2012, εννέα χρονών, έτρεξε παιδικό τρίαθλο και δίαθλο στον Σχινιά· έπεσε σε στροφή στο κωπηλατοδρόμιο και θυμάται την κυρία Ζαρίνα να τη μαζεύει. Στα 16 ο πατέρας της, ήδη στον χώρο, την έβαλε σε half στο Almiraman. Δεν θυμάται έτος. Στο κολύμπι λέει περίπου 50 λεπτά, είχε χαθεί, και στα τελευταία δέκα χιλιόμετρα του τρεξίματος αναρωτιόταν γιατί το κάνει.

Erasmus και Λίμνη Δόξα

Για τρία–τέσσερα χρόνια το τρίαθλο έμεινε στην παρέα, έναν-δύο αγώνες τη χρονιά. Στο Erasmus κατάλαβε ότι της έλειπε το να νιώθει αθλήτρια, όχι μόνο ευεξία. Γύρισε αρχές Ιουλίου και σε δύο εβδομάδες έτρεξε στη Λίμνη Δόξα· εκείνη την εμφάνιση τη μετρά ως αθλητική αρχή στο τρίαθλο.

Αγαπημένη απόσταση είναι η μεσαία, κυρίως για το ποδήλατο χρονομέτρου. Δεν μπορεί να φανταστεί απόσταση Ironman, τουλάχιστον ακόμη. Το τρέξιμο το λέει πιο αδύναμο από τα άλλα δύο, αν και βελτιώνεται.

Κατερίνη, Πλαστήρα, Βαρσοβία

Στην Κατερίνη προετοίμασε φίλους σε δύο σκυταλοδρομίες sprint· τη συγκίνηση την κρατά πάνω από το αποτέλεσμα. Στο sprint της Πλαστήρας έτρεξε το τελευταίο χιλιόμετρο γύρω στο 3:40 όταν την πίεσε αθλήτρια από πίσω — ρυθμός που δεν πίστευε ότι είχε.

Η Βαρσοβία ήταν η πρώτη φορά στο εξωτερικό για αγώνα τριάθλου: αποσυναρμολόγηση ποδηλάτου, λίμνη που τη βρήκε βρόμικη, δύο ζώνες αλλαγής. Στα 90 χιλιόμετρα δεν έβαλε ποτέ το πόδι μέσα στο ποδηλατικό παπούτσι· το μέτρησε μετά ως λάθος πανικού.

Πατέρας-προπονητής και στόχοι

Ξεχωρίζει πότε μιλά ο μπαμπάς και πότε ο προπονητής. Στο διάδρομο, σε προετοιμασία μαραθωνίου, της ζήτησε έκπτωση και εκείνος αρνήθηκε. Τον περιγράφει ως προπονητή κολύμβησης και πόλο με πολλούς αθλητές, όχι ως πείραμα πάνω στην κόρη.

Προτεραιότητα έχει το half της Κατερίνης ως πανελλήνιο μεσαίας και πρόκριση για 70.3 στη Νίκαια τον Σεπτέμβριο. Ξεχνά και μετά θυμάται το 70.3 στο Ναβαρίνo τον Οκτώβριο. Για την Κωνσταντινούπολη μιλά ως αποστολή sprint Age Group και ως ωραία εμπειρία ομάδας, όχι ως καθαρή αγωνιστική μέρα.